• Na miejsca stałe sadzimy dzwonki ogrodowe, naparstnice, goździki brodate. Stokrotki, bratki, niezapominajki możemy posadzić na zagonach zapasowych (15 x 15-20 cm), dobrze znoszą przesadzanie wiosną na miejsca stale. Dzwonki, naparstnice i goździki brodate sadzi się w rozstawie 30 x 30 i 25 x 25 cm.

• Przygotowujemy glebę pod rośliny cebulowe. Usuwamy perz i wapnujemy, gdy odczyn jest zbyt kwaśny. Na 2 tygodnie przed sadzeniem glebę przekopujemy z nawozami mineralnymi i wyrównujemy ją grabiami.
• Tulipany wymagają gleby żyznej, głęboko uprawionej, o odczynie obojętnym. Przed sadzeniem zaleca się dać nawozy fosforowe (5-8 dag/m2). Na tym samym miejscu sadzi się je nie częściej niż co 4 lata, by zapobiegać przenoszeniu chorób grzybowych i wirusowych.
• Dla hiacyntów najlepsze są gleby piaszczyste o wysokim poziomie wód gruntowych i odczynie lekko zasadowym pH 5,5-7(8), dobrze uprawionej.
• Lilie sadzimy do gleby żyznej, próchnicznej, przepuszczalnej i wilgotnej. Większość gatunków z wyjątkiem lilii białej i lilii martagon wymaga podłoża o kwaśnym odczynie pH 5,5-6,5, więc przed przekopaniem rabaty dobrze jest dodać nieodkwaszonego torfu wysokiego. Lilię białą (Lilium candidum) przesadza się co 4-5 lat w czasie spoczynku letniego, sadząc cebule nieco płycej niż innych gatunków, ponad cebulą powinno być 10 cm ziemi. Lubi stanowisko słoneczne i żyzną glebę, z dużą zawartością wapnia.
• W sierpniu możemy sadzić narcyzy (co 10-15 cm), szachownicę cesarską.
• Można rozmnażać szafirki, które rosną dobrze na jednym miejscu przez 4 lata. Wykopuje się je w celu rozmnożenia i zaraz sadzi na nowe miejsce (np. na froncie rabaty bylinowej) co 10 cm w rządku i 20-30 cm między rządkami na głębokość 6-8 cm.
• Wykopane w połowie czerwca zimowity sadzimy ponownie do gruntu.
• Dzielimy i przesadzamy byliny okrywowe i poświęcamy więcej czasu na pielęgnację złocieni (nawożenie, cięcie, zwalczanie chorób i szkodników).

• Byliny kwitnące latem należy nawadniać. Wrażliwe na suszę są płomyki wiechowate, astry nowobelgijskie, nowoangielskie.
• Usuwamy regularnie przekwitnięte kwiatostany, co przedłuża kwitnienie niektórych gatunków bylin takich, jak: driakiew kaukaska, nachyłek. Niektóre gatunki przez przycięcie zmusza się do ponownego kwitnienia, dotyczy to ostróżki ogrodowej, złocienia wielkiego, szałwii błyszczącej.
• Wysokie byliny wymagają podpór.

• Czas na rozmnażanie i przesadzanie piwonii. Do dzielenia najlepsze są pięcioletnie rośliny. Wykopuje się je bardzo ostrożnie, by nie uszkodzić korzeni. Karpę dzieli się na kilka części ostrym nożem, tak aby każda część miała co najmniej 3-5 pąków odnawiających. Przed sadzeniem na dno wykopanych na 50 cm głębokich dołków daje się dobrze rozłożony kompost lub obornik. Aby korzenie nie stykały się z obornikiem, przesypuje się go kilkucentymetrową warstwą ziemi. Pąki na karpach powinny być około 4 cm pod powierzchnią gleby.

• W pierwszych dniach sierpnia przeprowadzamy cięcie letnie u tych odmian jabłoni, których owoce dojrzewają w końcu tego miesiąca lub na początku września. Celem tego cięcia jest całkowite usunięcie lub skrócenie części silnych przyrostów rocznych, które zasłaniają dostęp światła do jabłek w środkowej części korony. Warto ten zabieg przeprowadzić, ponieważ jabłka, do których będzie docierało więcej światła, będą miały ładniejszy rumieniec i znacznie lepszy smak. Nie wolno wycinać wszystkich pędów. Pozostawiamy pędy krótsze, oraz rosnące poziomo lub ukośnie, które są niezbędne do normalnego owocowania w następnych latach.

• Trwa zbiór owoców z wielu gatunków drzew i krzewów owocowych. Dojrzewają letnie odmiany jabłek, gruszek, różne odmiany śliwek (renklody, wczesne węgierki) oraz brzoskwinie. Zbieramy jagody borówki wysokiej. Zaczynają dojrzewać jeżyny, powtarzające odmiany malin i truskawek. Owoce letnich odmian jabłek dojrzewają nierównomiernie, dlatego ich zbiór należy przeprowadzać dwa lub trzy razy, zrywając za każdym razem owoce największe i najlepiej wybarwione. Opóźnienie o kilka dni zbioru jabłek mniejszych oraz słabiej wybarwionych, pozwala na poprawę ich wielkości, wybarwienia oraz walorów smakowych.
• Druga połowa sierpnia jest najlepszym terminem na wykonanie cięcia prześwietlającego korony drzew wiśni i czereśni. Cięcie w tym terminie podyktowane jest przede wszystkim względami zdrowotnymi drzew. Wiśnie i czereśnie cięte na przedwiośniu są często porażane przez choroby grzybowe i bakteryjne, takie jak srebrzystość liści, brunatna zgnilizna czy rak bakteryjny drzew pestkowych. Choroby te są trudne do zwalczania, a porażone przez nie drzewa słabiej rosną, słabiej plonują, a drzewa odmian bardziej podatnych na te choroby często zamierają. Zaatakowane przez choroby drzewa są bardziej podatne na mróz, co po mroźnej zimie pogłębia objawy chorobowe i w konsekwencji prowadzi do obumierania gałęzi, konarów i całych drzew. Możliwość zakażenia drzew przez wymienione czynniki chorobotwórcze jest najmniejsza latem, dlatego letni termin cięcia, zaraz po zbiorze owoców, jest terminem optymalnym. Cięcie najlepiej przeprowadzać podczas suchej i słonecznej pogody. Należy też pamiętać o zabezpieczeniu większych ran przed infekcjami, stosując polecane do tego celu preparaty np. Funaben 03 PA.

• W sierpniu można również przeprowadzić cięcie prześwietlające krzewy agrestu i porzeczek. U agrestu, porzeczek czerwonych i białych wycina się najstarsze, 5-letnie pędy, na których jest już mało pąków kwiatowych. Pędy te mają wyraźnie ciemniejszą barwę kory i są łatwe do odróżnienia od pędów młodszych. Wycina się również pędy krótkie, słabe - zagęszczające nadmiernie środek krzewów oraz pokładające się na ziemi.
• W sierpniu przygotowujemy miejsce pod nowe nasadzenia truskawek. Gleba na zagonie musi być starannie odchwaszczona, nawieziona dobrze rozłożonym kompostem, wzbogacona nawozami mineralnymi, a zwłaszcza potasem i fosforem i głęboko przekopana.
• Po zakończonym zbiorze owoców malin, należy jak najszybciej wyciąć przy ziemi i spalić pędy, z których zebrano owoce. Wycina się też pędy słabsze, zagęszczające krzewy oraz te, które wyrastają zbyt daleko od linii rzędu (w międzyrzędziu). Jeżeli maliny rosną luźno, to na 1 mb linii rzędu można pozostawić 10 do 12 nowych, silnych pędów jednorocznych. Pozostawione pędy powinny być przywiązane do drutu, by nie wyłamywały się podczas wiatrów.

• Na miejsce stałe z rozsadnika sadzi się rozsadę sałaty masłowej, kruchej, rzymskiej, endywii, kalarepy, fenkułu.
• W wolne miejsca siejemy koper do zbioru na zielono, rzodkiew, rzepę i rzodkiewkę oraz kapustę pekińską na jesienne zbiory.
• Do końca I dekady stosujemy (II dawka) pogłówne nawożenie azotem późnych warzyw kapustnych, selerów, porów. Warto też zasilić jeszcze rabarbar i szparagi po wiosennych zbiorach.
• Na niektórych zagonach po warzywach wczesnych do połowy sierpnia warto wysiać rośliny na zielony nawóz (np. wyka siewna, bobik, łubin żółty, żyto, facelia, słonecznik). Ich biomasa będzie przekopana jesienią.

• Wysiewamy roszponkę w rzędy co 15-20 cm, a także szpinak (około 20 g nasion na 5 m2) w rzędy co 20 cm na zbiór jesienny. Rozety szpinaku zbierane jesienią są najsmaczniejsze, zawierają też najmniej szczawianów.
• Trzeba już ogłowić rośliny pomidora odmian wysokorosnących. Uszczykuje się wierzchołki pędów, zostawiając 1-2 liście nad ostatnim dobrze rozwiniętym kwiatostanem. Usuwa się też wszystkie pędy pojawiające się w kątach liści, liście zżółknięte i zasychające.
• Zbieramy czosnek z sadzenia wiosennego, kiedy jego liście żółkną i zasychają. Wykopuje się też cebulę, gdy około połowa roślin załamie szczypior.
• Dorastają do zbioru kolby kukurydzy cukrowej uprawianej z siewu i bez osłaniania. Ziarniaki w kolbie muszą mieć dojrzałość mleczną (wyrośnięte, miękkie i soczyste).
• Rozpoczynają się zbiory ogórków z siewu czerwcowego.

• Na rozsadniku trzeba wysiać nasiona sałaty zimującej, której rozsada będzie gotowa do sadzenia w drugiej połowie września.
• Zaczynają dojrzewać melony. Ich dojrzałość poznaje się po wspaniałym, intensywnym aromacie i po zmianie zabarwienia skórki owocu.
• Niektóre warzywa cebulowe rozmnażamy wegetatywnie, sadząc ich cebulki lub sadzonki z podziału roślin matecznych.

• Wszystkie uprawy starannie odchwaszczamy, w razie potrzeby podlewamy.
• Trzeba przerobić pryzmę kompostową. Jeśli zgromadzony tam materiał organiczny jest zbyt suchy, pryzmę należy nawilżyć.
• Wysianą w lipcu kapustę pekińską należy przerwać, zostawiając rośliny w rzędzie co 25-30 cm. Przerywanie roślin najlepiej wykonać wtedy, gdy oprócz liścieni wytworzył się jeden liść właściwy.
• Zbieramy bardzo wiele gatunków warzyw. Jest szczytowy okres plonowania ogórków i pomidorów, następnie papryki. Owoce ogórka zbiera się sukcesywnie, a na roślinach nie można pozostawiać owoców przerośniętych. Zaraz w dniu zbioru ogórki przeznacza się na przetwory.
• U siedmiolatki, szczypiorku, rabarbaru i szczawiu usuwamy pędy kwiatostanowe.

• Najgroźniejszym szkodnikiem upraw sadowniczych pod koniec lipca i na początku sierpnia jest owocówka śliwkóweczka. Zwalczanie owocówki jest na działkach trudne, ponieważ wymaga od działkowca dobrej znajomości rozwoju szkodnika, umiejętności posługiwania się pułapkami feromonowymi, a także posiadania odpowiedniego sprzętu do opryskiwania drzew. Pułapki feromonowe służą do ustalenia terminu zabiegu, odławiają wyłącznie samce owocówki i nie nadają się do bezpośredniego zwalczania szkodnika. Pułapek nie należy się też obawiać: dzięki nim na pewno nie będziemy mieli więcej szkodników na działce. Po zauważeniu gąsienic owocówki, owoce śliwy należy jak najszybciej zebrać, nie dopuszczając do zakończenia rozwoju przez gąsienice. Wpłyniemy w ten sposób na zmniejszenie liczebności szkodnika w następnym roku. Owocówka zimuje w postaci gąsienic w dolnej części pnia, a do ich wyłapywania można wykorzystać opaski z falistego papieru.
• Druga połowa lipca i początek sierpnia to okres lotu i składania jaj przez drugie pokolenie połyśnicy marchwianki - najgroźniejszego szkodnika marchwi. Składa ona blisko marchwi białe, wydłużone jaja. Larwy rozwijają się przez cały sierpień, żerując na bocznych, drobnych korzeniach marchwi. W tym czasie nie wyrządzają szkód, a dopiero we wrześniu i w październiku wgryzają się do głównego korzenia. Żerowanie larw powoduje w późniejszym okresie gnicie i gorzknienie korzeni, które nie nadają się do przechowywania. Szkodom powodowanym przez połyśnicę możemy się przeciwstawić, siejąc marchew przemiennie z innymi warzywami lub przyspieszając jej zbiór, tak aby larwy nie zdążyły się wgryźć do korzeni.
• Na początku sierpnia należy też systematycznie przeglądać liście warzyw kapustnych i niszczyć pojawiające się na nich złoża żółtopomarańczowych jaj bielinka kapustnika. Motyl ten występuje wprawdzie ostatnio rzadziej od bielinka rzepika, niemniej, w zaciszu działkowego ogrodu może wyrządzić dotkliwe szkody. Często też gąsienice bielinka żerują na nasturcji. Lepiej więc zebrać duże - liczące często ponad 100 jaj złoża, aniżeli dopuścić do żerowania licznych gąsienic. Przy okazji należy także zbierać liczne w sierpniu gąsienice bielinka rzepnika i piętnówki kapustnicy - niszczących i zanieczyszczających odchodami zarówno główki kapusty, jak i róże kalafiora.

• W sierpniu, na modrzewiach mogą się pojawić licznie mszyce z rodziny ochojnikowatych. Kolonie mszyc możemy też zauważyć na czerwonej kapuście, brukselce i kapuście pekińskiej. W takim przypadku rośliny należy opryskać Pirimorem, Pirimixem lub innym zalecanym preparatem mszycobójczym.

źródło: www.dzialkowiec.com.pl